Jacqueline Jansen

    (Emily)

Ik hou enorm veel van film, theater en toneel. Tot mijn grote geluk ben ik bijna 20 jaar geleden bij de Goudse Schouwburg als ouvreuse terecht gekomen. Hierdoor ben ik in de gelegenheid om veel verschillende voorstellingen te zien. Toneel consumeren is leuk, maar zelf spelen is nog leuker.

Ik kan het me nauwelijks nog herinneren, maar voordat ik bij de schouwburg terecht kwam heb ik enkele jaren toneel gespeeld bij toneelvereniging ‘het Voetlicht’. Daar ken ik Cora Pol van. Mijn hoogtepunt is, denk ik toch wel, het eerste toneelstuk waar ik een rol in had. Ik speelde de helft van de tweeling in ‘Het Spook van Canterville’, een komisch toneelstuk, met een prachtig decor. Mijn allereerste woorden die ik op het toneel voor publiek uitsprak waren: "Wat een mooie kandelaar" en die woorden bleven wel een halve minuut steken in mijn keel. Na deze rol was ik ondermeer dienstmeisje, minnares, dochter en in mijn laatste toneelrol was ik echtgenote van een psychiater die verschillende moorden op zijn geweten had in ‘Het Huis aan het Meer’.

Door een nieuwe baan in Spanje vertrok ik bij ‘het Voetlicht’. Twee jaar later kwam ik terug. Ik wilde wel weer toneel gaan spelen en ik deed auditie voor het gemeenschappelijke stuk van het ATP. Een ramp! Het ging zo slecht dat ik nadien geen poging meer gedaan heb om toneel te spelen, tot ik een half jaar geleden hoorde van het voornemen van Janjaap om ‘Waarom vloog je van ons heen in je Jetplane?’ te gaan spelen. Een hilarisch stuk dat ik een paar jaar terug heb gezien in de schouwburg.

Heel spontaan heb ik me opgedrongen aan Janjaap en nu mag ik samen met Nelie, Cora en Ineke wekelijks repeteren om in maart 2009 een voorstelling neer te zetten.

Ik vind het reuze spannend en hoop dat Janjaap een goede Emily van mij kan kneden.